Conajmniej czy co najmniej – jak zapamiętać poprawną formę?

Karol Kucharski 10 stycznia 2026

Pisownia działa jak ruch uliczny – wystarczy jeden źle ustawiony znak, żeby zrobić zamieszanie na całym skrzyżowaniu. Dokładnie tak jest z wyrażeniem, które jedni zapisują jako „conajmniej”, a inni jako „co najmniej”. Ten jeden odstęp robi różnicę między błędem a poprawną polszczyzną. W tekstach formalnych, mailach do klientów czy w szkolnych wypracowaniach taka drobnostka może mocno obniżyć wiarygodność. Warto więc raz na zawsze uporządkować temat i zapamiętać tylko jedną poprawną formę. Ten wpis pokazuje prosty sposób, jak to zrobić bez wkuwania zasad gramatycznych na pamięć.

„Conajmniej” czy „co najmniej” – szybka odpowiedź

Na początek najważniejsze: poprawna jest wyłącznie forma „co najmniej”, pisana ROZDZIELNIE. Zapis „conajmniej” jest błędny – w każdym kontekście, w każdej sytuacji, w każdym typie tekstu.

Poprawnie: co najmniej
Niepoprawnie: conajmniej

To nie jest kwestia „nowej” czy „starej” normy, uzusu albo uznaniowości. Słowniki i zasady ortografii są tu zgodne – „co najmniej” zawsze musi być oddzielnie.

Skąd się bierze błąd „conajmniej”?

Problem nie wynika z jakiejś wyjątkowej trudności języka, tylko z tego, jak działa nawyk pisania. W mowie „co najmniej” brzmi jak jedno zlane słowo. Z tego powodu część osób automatycznie przenosi ten zlepek do pisma i powstaje „conajmniej”.

Do tego dochodzi fakt, że w języku polskim istnieje sporo wyrazów, które kiedyś zapisywano rozdzielnie, a dziś łącznie. Przykłady:

naprawdę (kiedyś: na prawdę)
naprzeciwko (kiedyś: na przeciwko)
znowu (kiedyś częściej: z nowu)

Łatwo więc założyć, że z „co najmniej” będzie podobnie – a tak nie jest. To wciąż dwa osobne wyrazy, z wyraźną funkcją każdego z nich.

Dlaczego „co najmniej” pisze się rozdzielnie?

Wyrażenie „co najmniej” składa się z dwóch członów, które da się zrozumieć osobno:

co – w tym użyciu ma znaczenie zbliżone do: „przynajmniej”, „minimum”, „nie mniej niż”
najmniej – stopień najwyższy od „mało” („najmniej” = najmniejsza ilość / liczba)

W praktyce „co najmniej” znaczy więc dosłownie: „nie mniej niż najmniejsza zakładana ilość”. To pełne wyrażenie przyimkowe, a nie pojedynczy przysłówek. Dlatego pozostaje rozdzielne.

Dla porównania: słowo „przynajmniej” to już zrośnięty przysłówek – nie rozbija się go na „przy najmniej”. Ma inną historię i inną budowę.

Jak zapamiętać poprawną formę „co najmniej”? (praktyczne triki)

Prosty zamiennik: przetestuj podmianę

Najbardziej praktyczny sposób: w każdym zdaniu, gdzie pojawia się wątpliwość, można spróbować podmienić „co najmniej” na inne, jednoznacznie poprawne wyrażenie – na przykład:

przynajmniej
minimum
nie mniej niż

Przykłady:

„Potrzeba co najmniej dwóch osób.”
→ „Potrzeba przynajmniej dwóch osób.” – brzmi dobrze, sens ten sam.

„Zarobił co najmniej 5000 zł.”
→ „Zarobił minimum 5000 zł.” – wszystko się zgadza.

Skoro w tych miejscach działa „przynajmniej” i „minimum”, to wiadomo, że chodzi o wyrażenie dwuwyrazowe, a nie o jeden zrośnięty wyraz. To pomaga automatycznie pamiętać zapis rozdzielny.

Łańcuszek skojarzeń: CO – NAJ – MNIEJ

Można też wykorzystać proste skojarzenie wizualne. Wyrażenie „co najmniej” składa się z trzech logicznych elementów:

co
naj – początek stopnia najwyższego
mniej – od „mało”

W głowie można to rozbić tak: CO | NAJ | MNIEJ. Potem wystarczy połączyć tylko dwie ostatnie części: najmniej, a pierwszą zostawić osobno: co najmniej.

Taki „łańcuszek” ułatwia zapis, bo mózg dostaje proste zadanie: oddziel „co”, sklej „najmniej”.

Kontrast z „przynajmniej”

Dobra technika to też ustawienie sobie w pamięci dwójki: jedno rozdzielnie, drugie łącznie:

co najmniej – ZAWSZE osobno
przynajmniej – ZAWSZE razem

Użycie często jest podobne, więc można zapamiętać to jako parę „bliźniaków o odwrotnej budowie”. Gdy w zdaniu pasuje zarówno „co najmniej”, jak i „przynajmniej”, automatycznie pojawiają się dwie stałe formy: jedno rozdzielnie, drugie łącznie. To ustawia schemat w głowie.

Kiedy używać „co najmniej”? Przykłady z życia

„Co najmniej” pojawia się głównie wtedy, gdy mowa o ilości, liczbie, czasie, kwocie albo poziomie czegoś. W praktyce to wyrażenie oznacza „nie mniej niż podana wartość”.

Przykłady z codziennych sytuacji:

„Trzeba odczekać co najmniej 30 minut.”
„Potrzeba co najmniej trzech świadków.”
„To zajmie co najmniej tydzień.”
„Zrób co najmniej pięć zadań z tego działu.”
„Na to stanowisko wymagane jest co najmniej roczne doświadczenie.”

W każdym z tych zdań „co najmniej” wyznacza dolną granicę. Może być więcej, ale nie może być mniej niż wskazana wartość.

Z kolei w wypowiedziach bardziej emocjonalnych częściej pasuje „przynajmniej”:

„Przynajmniej spróbuj.”
„Przynajmniej powiedz, o co chodzi.”

Da się tu oczywiście użyć także „co najmniej” („To co najmniej niegrzeczne”), ale wtedy sens jest trochę inny – bardziej oceniający, dosadny.

Najczęstsze błędy z „co najmniej”

Mylenie „co najmniej” z „conajmniej” i „conajmiej”

Oprócz klasycznego „conajmniej” pojawiają się też inne, równie błędne warianty: „conajmiej”, „co najmiej”, „c najmniej”. Wszystkie wynikają z tego samego źródła – pisania „na słuch”.

Warto przyjąć prostą zasadę:

Jest poprawnie tylko wtedy, gdy występuje dokładnie ta forma: co najmniej – dwie osobne części, poprawne „najmniej”.

Każde przesunięcie literki („najmiej”), sklejenie („conajmniej”) albo inna kombinacja oznacza błąd. Utrwalenie jednej, jedynej poprawnej postaci mocno ułatwia sprawę.

Nadmierne używanie „co najmniej” w stylu potocznym

Inny problem to nadużywanie „co najmniej” tam, gdzie naturalniejsze byłoby „przynajmniej” lub po prostu inna konstrukcja zdania. Czasem ma to zabrzmieć „mądrzej”, a efekt bywa sztuczny.

Przykład:

„To jest co najmniej dziwne.” – poprawne, ale dość mocne, oceniające.
„To jest trochę dziwne / dosyć dziwne.” – często bardziej neutralne.

W tekstach oficjalnych „co najmniej” najlepiej zostawić dla konkretnych wartości: liczb, czasu, wymagań. W języku potocznym jest większa swoboda, ale warto unikać nadmiaru tej konstrukcji w jednym akapicie – tekst zaczyna brzmieć ciężko.

Krótki test: czy wiesz, kiedy użyć „co najmniej”?

Dla utrwalenia – kilka przykładów. W każdym zdaniu pasuje wyłącznie zapis rozdzielny „co najmniej” (łączny byłby błędem):

„Na egzamin trzeba przyjść ______ 15 minut wcześniej.”
„Masz ______ tydzień na podjęcie decyzji.”
„Zrób ______ trzy zdjęcia z tego miejsca.”
„To zachowanie było ______ niestosowne.”

Po uzupełnieniu wszystkie zdania wyglądają tak:

„Na egzamin trzeba przyjść co najmniej 15 minut wcześniej.”
„Masz co najmniej tydzień na podjęcie decyzji.”
„Zrób co najmniej trzy zdjęcia z tego miejsca.”
„To zachowanie było co najmniej niestosowne.”

Za każdym razem znaczenie jest to samo: „nie mniej niż” – czy chodzi o czas, liczbę, czy ocenę sytuacji.

Podsumowanie: jedna forma, jeden nawyk

Sprawę można zamknąć w kilku konkretnych punktach:

Poprawna forma to zawsze „co najmniej” – dwie osobne części.
Zapis „conajmniej” i wszystkie jego warianty to błędy ortograficzne.
„Co najmniej” oznacza „nie mniej niż” i zwykle odnosi się do liczby, ilości, czasu, pieniędzy lub poziomu czegoś.
W wątpliwych sytuacjach pomaga podmiana na „przynajmniej” lub „minimum”.
W pamięci warto utrwalić parę: co najmniej (osobno) – przynajmniej (razem).

Po kilku świadomych użyciach ta forma staje się automatyczna. A jeden kłopotliwy „drobiazg” przestaje straszyć w mailach, pracach i wszędzie tam, gdzie liczy się poprawny język.